Kur'ani Mücahede'ye Hoşgeldiniz

     Kur'ân-ı Kerîm

     Mücahede
· Ana Sayfa
· Abonelik Formu
· Abonelik Kayıtları
· Bizi Önerin
· E-Dergi
· E-Kitap
· Evrensel Mesaj
· Haber Arşivi
· Hesabınız
· Kavramlar_
· Kitap Siparişi
· Kur'an Meali
· Köşe Yazıları
· Sesli Meal Dinle
· Tefsir Çalışması
· Videolar
· İletişim

     Kısa Mesaj

Sadece Üye Girişi Yapmış Olanlar Sohbet Edebilir. Lütfen Giriş Yapın ya da Üye Olun.

     Kitap Siparişi


· Ana Menü
· Mücahede Yayınları

     Ücretsiz Abonelik
Ücretsiz Abonelik
İçin Tıklayınız

     Eski Haberler
29.12.14
· Kur'ani Mücahede Dergisi 42. Sayısı Çıktı!
15.09.14
· Kur'ani Mücahede Dergisi 41. Sayısı Çıktı!
08.07.14
· Kur'ani Mücahede Dergisi 40. Sayısı Çıktı!
09.04.14
· Kur'ani Mücahede Dergisi 39. Sayısı Çıktı!
16.01.14
· Kur'ani Mücahede Dergisi 38. Sayısı Çıktı!
09.11.13
· Kur'ani Mücahede Dergisi 37. Sayısı Çıktı!
19.01.13
· Kur'ani Mücahede Dergisi 34. Sayısı Çıktı!
10.11.12
· Kur'ani Mücahede Dergisi 33. Sayısı Çıktı!
02.09.12
· Kur'ani Mücahede Dergisi 32. Sayısı Çıktı!
12.05.12
· Kur'ani Mücahede Dergisi 31. Sayısı Çıktı!
18.02.12
· Kur'ani Mücahede Dergisi 30. Sayısı Çıktı!
09.02.12
· YÜCE ALLAH'A RAĞMEN KANUN VE YASALAR YAPARAK ULUHİYYET İCRA EDEN LAİK BAŞBAKAN ERDOĞAN'DAN MÜSLÜMANLARI ŞOK EDEN AÇIKLAMALAR...!
02.12.11
· Kur'ani Mücahede Dergisi 29. Sayısı Çıktı!
16.11.11
· DEPREM... İLÂHİ UYARI!
30.06.11
· ''HAKİMİYET ANCAK ALLAH’INDIR'' KEMALİST SİSTEMİN MİLLETVEKİLLERİNE
10.06.11
· KEMALİST SİSTEMİN İLERİ GELENLERİNE
07.05.11
· TAĞUT REDDEDİLMEDEN ALLAH’A İMAN EDİLMEZ
08.04.11
· İstiklal Marşı’nda Ayağa Kalkmayana Hapis!
04.04.11
· KUR'ÂNİ SORUMLULUK VE RASUL'E SAYGI
05.03.11
· KEMALİST TAĞUTİ SİSTEMİN BAŞBAKANI RECEP TAYYİP ERDOĞAN’A
02.02.11
· KEMALİST SİSTEMİN CUMHURBAŞKANI ABDULLAH GÜL’E
24.01.11
· Kur'ân'daki Rasul Hz. Muhammed (as)’a İman Edin
10.12.10
· Kavramlar Bölümüne ''Şefaat'' Kavramı Eklendi
20.08.10
· SAMİRİ’NİN GÜNÜMÜZ TEMSİLCİLERİ İŞ BAŞINDA
18.08.10
· KÜFÜR ARASINDA TERCİH ŞAŞKINLIĞI: Ne Evet Ne Hayır! Küfrü Tümden Reddetmek
21.07.10
· İspanya Meclisi 'Hayır' Dedi!
04.06.10
· Fethullah Gülen: İsrail'den izin almalıydılar
12.05.10
· Fransa Çarşaf Yasağı İçin Düğmeye Basıyor
19.09.09
· Tüm İslam Aleminin Ramazan Bayramı Mübarek Olsun
20.08.09
· 2009 Ramazan Ayı Oruç Başlangıcı

Eski Haberler

Kurani Mücahede: Forum

Kur'ani Mücahede :: Başlık Görüntüleniyor - HAKİMİYET ALLAH’INDIR
 YardımYardım   AramaArama   Kullanıcı GruplarıKullanıcı Grupları   ProfilProfil   GirişGiriş 

HAKİMİYET ALLAH’INDIR

 
Yeni Başlık Gönder   Cevap Gönder    Kur'ani Mücahede Forum Ana Sayfası -> Alıntılar
Önceki başlık :: Sonraki başlık  
Yazar Mesaj
ensarullah
Tecrübeli Üye
Tecrübeli Üye


Kayıt: Mar 20, 2008
Mesajlar: 32

MesajTarih: Pts Hzr 23, 2008 12:25 pm    Mesaj konusu: HAKİMİYET ALLAH’INDIR Alıntıyla Cevap Ver

HAKİMİYET ALLAH’INDIR



Hakimiyet kavramı “hekeme” fiilinden gelen masdar’ı sunaidir. Egemenlik, yasama ve kanun çıkarma gibi manalara gelir.

Son 20 ve 21. yüzyılda, İslam ümmetinin zihinlerinde oluşan en büyük hastalıklardan bir tanesi de hiç şüphesiz hakimiyet mefhumudur. Özellikle 1924’ten günümüze kadar tüm dünyada Allah’ın hakimiyeti ve otoritesi, küfür ehli tarafından gaspedilmiştir. Yeryüzünün tamamında küfür ideolojileri, beşer kaynaklı kanun ve yasalar hakimiyetini sürdürmektedir. Bununla beraber toplum içerisinde din adamı, alim olarak kabul görmüş kimselerin büyük bir çoğunluğunun bu konuda kayıtsız kalmaları ve konuya dair vahyi gerçeklere kör ve sağır kesilerek, bilerek ya da bilmeyerek insanlardan hak olan gerçekleri gizlemeleri ister istemez meselenin iyice girift bir hale gelmesine yol açmıştır. Artık durum öyle bir hale gelmiştir ki, Allahu Tealâ'nın indirdiği vahyi bir kenara atarak, kendi heva ve heveslerinden hüküm çıkaran, kanun koyanların bu eylemleri bütünüyle meşru bir amel olarak telakki edilmeye başlamış, Allah'ın ilahlığını gasbeden tağutlar müslüman olarak isimlendirilmişlerdir. Aynı şekilde mutlak olarak, bütünüyle Allah’ın indirdiği esaslara sırt çevirerek, beşeri ideolojilerle, insan mahsulü kanun ve yasalarla hükmeden hakimlerin durumu, bu konuya dair ayetlerin açıklığına rağmen te’vil edilmiş, beşeri ideolojilerin hakimlerinin kafir olmadığı bilakis en fazla fasık olacakları iddia edilmiştir. Toplum içinde ilim sahibi olarak bilinen bir çoğuna göre insanların hayatlarını demokrasi ile tanzim etmeleri, demokrasinin mabedleri olan parlamentolarda bulunan vekillerin Allah’ın kitabına muhalif kanun ve yasa çıkarmaları, idarecilerin, laikliğe bağlı kalacaklarına dair söz ve yeminleri meşru ya da en fazla dinden çıkarmayan günah türünden bir fiil olarak isimlendirilmiştir.

İşin bundan daha üzücü tarafı ise, Allah’ın dininden başka bir din olan demokrasiyi reddetmek, hakimiyeti sadece ve sadece Allahu Tealâ’ya tahsis etmek, Allah’ın indirdiği ile hükmetmeyenlerin kafirler, zalimler ve de fasıklar olduğunu haykırmak, sapıklık, haricilik ve tekfircilik olarak addedilmiştir.

Biz inanıyoruz ki, şayet hakimiyet mefhumu insanların kafalarında net bir biçimde aydınlığa kavuşursa bir çok mesele kendiliğinden çözülecektir. Zira bugün yeryüzünün tamamında otoriteyi elinde bulunduran küfür ehlinin çirkin yüzünü kapatan en büyük maske, hakimiyet mefhumuna dair toplumların cehaletidir. Bu nedenle özellikle konuya dair hak gerçekleri ortaya çıkarabilme adına ayetleri ve ayetlere ilişkin gerek selef gerekse muasır alimlerimizin fetvalarını aktarmaya çalışacağız.

Allahu Tealâ şöyle buyurmaktadır: “Hüküm ancak Allah'a aittir: O, size, kendisinden başkasına tapmamanızı emretti. İşte dosdoğru din budur. Fakat insanların çoğu bunu bilmezler." (12 Yusuf/40)

Bu ayete ilişkin alimler şunları aktarmaktadırlar:



Taberi: "Allah (c.c), yarattığı hiç bir varlığı hükmünde kendisine ortak kabul etmez. Bilakis kulları arasında tek başına hüküm verecek, onların işlerini düzenleyecek ve dilediği gibi tasarrufta bulunacak ancak O’dur."

İbn-i Kesir: "Sonra Yusuf arkadaşlarına hükmün, tasarrufun, dileme ve hükümranlığın bütünüyle Allah'a ait olduğunu haber vermiştir."

Bagavi: "Hüküm vermek, emretmek ve yasaklamak ancak Allahu Tealâ’ya ait bir haktır."

Şeyh Muhammed b. Emin Eş'Şankıti: "Yüce Allah (c.c), hüküm konusunda hiç kimsenin kendisine ortak olmasını asla kabul etmez. Hüküm sadece O'na aittir. O'ndan başka hiç kimsenin kesinlikle hüküm verme yetkisi yoktur. Helal, Allah (c.c)'ın helal kıldığı, haram, Allah (c.c)'ın haram kıldığıdır. Hak din, Allah (c.c)'ın koyduğu şeriattir. İhtilaflı meselelerde sadece O'nun verdiği hüküm geçerlidir. Hükümden kasıt ise, Allah (c.c)'ın hüküm verdiği her meseledir. Teşri koyma meselesi ise buna öncelikle dahildir."

Gerek Yusuf Suresi’nin 40. ayeti gerekse ayete dair alimlerden yaptığımız nakiller açıkça ortaya koymaktadır ki, egemenlik, otorite ve hakimiyet yetkisi bütünüyle Allah’ın elindedir. Zira hakimiyet yetkisi ilahlığın temel özelliklerindendir. Lakin günümüzde bu hak tamamen Allah’ın elinden gaspedilmiş ve insanlara verilmiştir. Sanki Allah ile mücadele edercesine “Hüküm ancak Allah’a aittir” ayeti “hakimiyet kayıtsız şartsız milletindir” şeklinde değiştirilmiştir. Bunun doğal sonucu olarak ise insanların bir kısmı Allah’ın indirdiklerine sırt dönerek, vahyi esasları hiçe sayarak kendi nefsi arzularından kanun ve yasalar çıkarmaya başlamışlardır. İnsanların diğer bir kısmı ise bu sahte ilahlara itaat ederek, onları desteklemektedirler. Halbuki Allahu Tealâ’nın açık beyanıyla küfür kanunlarına itaat etmek ayan beyan bir küfürdür. Allahu Tealâ şöyle buyurmaktadır:

“Üzerine Allah'ın adı anılmadan kesilen hayvanlardan yemeyin. Kuşkusuz bu büyük günahtır. Gerçekten şeytanlar dostlarına, sizinle mücadele etmeleri için telkinde bulunurlar. Eğer onlara itaat ederseniz şüphesiz siz de Allah'a ortak koşanlar olursunuz.” (En’am Suresi: 6/121)

Bu ayetin sebebi nüzulü, müşriklerin eti yenilecek hayvanlar üzerine ortaya çeşitli şüpheler atmalarıdır. Bilindiği üzere dinimizce kendi kendisine bir hastalık, kaza sonucu ya da başka bir sebeple ölen hayvanların etlerinin yenilmesi haram kılınmıştır. Şer’i kesim yapılmadığı sürece hiçbir hayvanın etinin yenmesi caiz değildir. Bu hükme binaen müşrikler, şer’i kesim olmadan ölen hayvanların Allah’ın kılıcı ile öldürüldüğüne inanıyorlar ve “Muhammed Allah’ın kılıcı ile ölen bir hayvanın etini yemiyor da kendi kestiğini yiyor” şeklinde bir şüphe ortaya atmışlardır. İşte bunun üzerine bu ayet nazil olmuştur. Görüleceği üzere Allah’ın indirdiği hükme muhalif böyle bir durumda müşriklere itaat etmenin, insanı şirk ehlinden yapacağı ayetin ifadesinden açıkça anlaşılmaktadır. Özellikle ayetin Arapça orijinalinde “siz de müşriklerden olursunuz” ifadesinin “İnne” te’kid edatıyla başlaması, cevabın başında kasem bildiren “Lam” harfinin bulunması ve ismi fail kalıbının kullanılması tam anlamıyla te’kid üstüne te’kiddir. Müfessirlerin çoğuna göre ayetin içerisinde “vallahi” şeklinde bir yemin mevcuttur. Sanki Allahu Teal⠓Eğer sizler onlara itaat ederseniz, kesinlikle ve kesinlikle, mutlak surette, katiyyen müşriklerden olursunuz” demektedir. Nitekim ayete dair alimlerin ifadeleri de bunu açık bir şekilde teyid etmektedir.

“Süddi der ki: Müşrikler müslümanlara ‘Siz Allah’ın rızasına uyduğunuzu nasıl iddia ediyorsunuz. Allah’ın kestiğini yemiyorsunuz da kendi kestiğinizi yiyorsunuz’ dediler. Bunun üzerine Allahu Teal⠑Eğer onlara itaat ederseniz…’ yani meytenin etinden yerseniz ‘…Sizde onlar gibi müşrik olursunuz…’ buyurdu. Mücahid, Dahhak ve selef alimlerinden bir çoğu da böyle söylemiştir.”

Zeccac bu ayetin tefsirinde şöyle demiştir:

“Bu ifade de, Allah’ın haram kıldıklarından birini helal ya da helal kıldıklarından birini haram kabul eden her insanın, müşrik olduğuna dair bir delil vardır. Çünkü Allahu Tealâ kendisi dışında bir başka hakim kabul edeni müşrik saymıştır. İşte şirk budur.”

Seyyid Kutub bu ayeti tefsir ederken şöyle demiştir: “Yani siz Allah’ın emrettiği hususlardan yüz çevirip, şeriatını terk edip başkalarının sözüne uyarsanız, Allah’ın hükmünün yerine başkalarının hükmüne koşarsanız, işte bu yaptığınız şirktir. Kim bir insanın kendisinden uydurduğu hükümlere itaat ederse, bu hüküm çok küçük ve basit bir meselede dahi olsa o şüphesiz müşriklerdendir. Müslüman olupta böyle bir fiil işleyenler doğrudan doğruya İslam’dan çıkıp şirke girmiş demektir. Ne kadar Kelime-i Şehadet getirirse getirsin fark etmez… Madem ki o Allah’tan başkasının hükmüne uymakta, Allah’tan başkasının hükmüne itaat etmektedir, bu onun durumunu değiştirmez. Bu kesin hükümlerin ışığı altında bugün yeryüzündeki cemiyetlere göz attığımızda tamamen şirk ve cahiliyeden başka bir şey göremeyiz. Allah’ın koruduğu kitlelerden başka yığınlarca insanın şirk ve cahiliye bataklığı içinde yüzdüğünü müşahede ederiz. Allah’ın muhafaza ettiği kimseler yeryüzünde ilahlık taslayan zalim putlara karşı gelirler, cebir hududu dışında kalan hiçbir halde onların hüküm ve şeriatına itibar etmezler.”

Mevdudi ise bu ayete yaptığı tefsirde şöyle demektedir: “Allah’ın ilahlığını kabul etmekle birlikte, Allah’ın dininden yüz çevirenlerin hükümlerini ve buyruklarını izlemek de şirktir. Allah’ın birliğini kabul etmek, hayatın tüm alanında Allah’a itaat etmektir. Allah ile birlikte bir başkasına da itaat edilmesi gerektiğine inanan kimse inanç açısından şirke düşmüştür. Haram ve helal koyma yetkisini kendi üzerinde gören böyle kişilere, Allah’ın yol göstericiliğini hiçe sayarak itaat eden bir kimse de ameli açıdan şirke girmiştir.”
İtaat konusunda diğer bir ayet ise Muhammed Suresi’nde geçmektedir. Allahu Tealâ şöyle buyuruyor:

“Gerçekten doğru yol kendilerine açıkça belli olduktan sonra gerisin geri küfre dönenlere şeytan, kötülüklerini güzel göstermiş ve onları uzun emellere düşürmüştür. Çünkü onlar Allah'ın indirdiğini beğenmeyen kimselere: ‘Bazı işlerde biz size itaat edeceğiz.’ demişlerdi. Oysa Allah onların gizlediklerini biliyordu.” (47 Muhammed/25-26)

Allahu Tealâ bazı kimseleri, Allah’ın indirdiğini hoş karşılamayanlara karşı sadece dilleri ile itaat edeceklerini söylemelerini, onların arkalarına dönmelerine yani, irtadat etmelerine bir sebep olarak göstermektedir. “Ayette geçen arkalarını döndüler ifadesi, imanı terk ederek küfre döndüler demektir.”

Ayette özellikle dikkat edilmesi gereken iki husus vardır. Bunlardan ilki; Allahu Tealâ, bu kimselerin mürted oluş sebebini yukarıda da belirttiğimiz gibi “... size ileride itaat edeceğiz” demelerine bağlamıştır. Yani onları mürted yapan etken Allah’ın indirdiğini hoş karşılamayan kimselere bizzat itaat etmeleri değil, bilakis sadece “ileride itaat edeceğiz” demeleridir. Burada söz konusu kimseler daha itaat noktasında işin başındadırlar. İtaat etmemişler ancak itaat edeceklerini ikrar etmişlerdir. Allah’ın indirdiğini hoş karşılamayan kimselere sadece itaat sözü vermek, gelecek bir zamanda itaat etmeyi söylemek sahibini mürted ve kafir yaptığına göre onlara her konu da bizzat itaat eden kimselerin hali ne olur acaba? Ayete dair diğer bir husus ise; bu kimselerin dinden çıkmalarının sebebi, “bazı hususlarda itaat edeceğiz” demelerine bağlanmıştır. Onlar bütünüyle, hayatın her alanında değil sadece belirli bazı konularda itaat edeceklerini dile getirmişlerdir. Allah’ın indirdiğini hoş karşılamayanlara sadece bazı hususlarda itaat sözü vermek dahi kişiyi İslam milletinden çıkardığına göre aynı şekilde Allah’ın indirdiğini hoş karşılamayan kimselere hayatlarının bütün alanlarında itaat edenlerin hali ne olur acaba?

Bu ayetin tefsirinde, Şeyh Muhammed Emin Şankıti şöyle demektedir: “Bu ayetler Allah’ın indirdiklerinden nefret edenlere itaat edip onların batıl düşüncelerine destekçi olanların kafir olduklarını ifade etmektedir. Çağımızda bu ayetlerin ihtiva ettiği mana ve tehditleri bütün müslümanların düşünmesi zorunludur. Zira kendini müslüman zannedenlerin çoğu bu ayetlerin kapsamına girmektedirler. Çünkü doğudaki ve batıdaki tüm kafirler Allah’ın, Muhammed (sav)’e indirdiği kitaptan nefret etmektedirler. Kim bu kafirlere ayetin ifade ettiği gibi “bazı konularda size itaat ederim” derse, bu ayetlerin tehdidinin altına girecektir. Tabi ki her konuda onlara itaat edenler daha çok bu ayetlerin mefhumuna girerler. Şu andaki beşeri sistemlere itaat edenler şüphesiz bu ayetin kapsamı altına girmektedirler. Dikkat! Dikkat! Bazı konularda size itaat ederim diyenlerden olma.”

Şeyh Muhammed Emin Şankıti Kehf Suresi’nin 26. ayetine yaptığı tefsirde ise şöyle demektedir:

“Kur’an’ı Kerim’in naslarından açıkça anlaşılmaktadır ki, şeytanın dostları vasıtası ile koydurduğu, İslam şeriatına muhalif beşeri kanunlara tabi olanların kafir ve müşrik olduklarından ancak onlar gibi Allah’ın basiretlerini kör ettiği, vahyin nurundan kör olan kafir ve müşrik kimseler şüphe ederler.”

Bir başka ayette ise Allahu Tealâ şöyle buyurmaktadır:

“Onlar, Allah'dan başka bilginlerini ve rahiplerini de kendilerine Rab edindiler, Meryem oğlu Mesih'i de. Oysa onlar bir olan Allah'a ibadet etmekle emrolunmuşlardı. Allah'dan başka hiçbir ilâh yoktur. O, müşriklerin ortak koştuğu şeylerden de münezzehtir.” (9 Tevbe/31)

Bu ayette Allahu Tealâ ehli kitabın din adamlarını rab edindiklerini bildirmektedir. Bilindiği gibi kitap ehli putperest bir topluluk olmayıp, Allah’tan başkasına secde etme, kurban kesme gibi fiili bir ibadet eylemi yöneltmemektedirler. Aynı şekilde din adamlarının gökyüzünü ve yeryüzünü yarattıklarına, semadan su indirdiklerine inanmamaktadırlar. O halde burada şöyle bir soru gündeme gelmektedir: Acaba kitap ehli olan kimseler din adamlarını nasıl rab edindiler? Diğer bir ifadeyle hangi fiillerinden dolayı, Allahu Tealâ onları böyle büyük bir suçla suçlamaktadır?

Bu konuda en net bilgi bize hiç şüphesiz Resulullah (s.a.v)’den gelmektedir. İbn-i Kesir bu ayetin tefsirinde şunları kaydetmiştir:

İmam Ahmed, Tirmizi ve İbn-i Cerir’in muhtelif kanallardan olmak üzere Adiyy b. Hatem (ra.)’den rivayetlerine göre Allah Rasulü’nün daveti ona ulaştığı zaman O Şam’a kaçmıştı. Adiyy, cahiliyye devrinde hırıstiyan olmuştu. Kız kardeşi ve kavminden bir gurup esir edildiler. Sonra Allah Rasulü kız kardeşine ihsanda bulundu ve ona hediyeler verdi. O da kardeşine dönerek onu İslam’a ve Allah Rasulü’nün yanına gelmeye teşvik etti. Adiyy Medine’ye geldi. Kabilesi Tayy içinde reis olup, babası Hatem Et’Tai, çömertliği ile bilinen birisi idi. İnsanlar onun geldiğini haber verdiler. Adiyy, boynunda gümüşten bir haç olduğu halde Allah Rasulü’nün yanına girdi. Allah Rasulü “Onlar Allah’ı bırakıp hahamlarını, rahiplerini rabler edindiler” ayetini okudu. Adiyy b. Hatem der ki: Ben: “Onlar, din adamlarına ibadet etmediler” dedim. Resulullah buna karşılık: “Evet, onlar onlara helali haram kıldılar, haramı da helal kıldılar. Onlarda kendilerine uydular. İşte onların onlara ibadeti budur.” dedi.


Huzeyfe, İbn-i Abbas ve başkaları “Muhakkak ki, yahudi ve hırıstiyanlar din adamlarının helal ve haram kıldıkları şeylerde onlara tabii olmuşlardır” demişlerdi. Süddi ise: “Onlar insanları nasihatçi kabul ettiler, Allah’ın kitabını ise terk edip arkalarına attılar.” demiştir.

İbn-i Teymiyye Ebu’l Bahteri’den bu ayet hakkında şu sözü rivayet etmektedir:

“Onlar din adamlarına namaz kılmadılar. Şayet din adamları onlara ruku ve secde etme şeklinde kendilerine ibadet etmelerini emretseydi ehli kitap din adamlarına bu noktada itaat etmezlerdi. Ancak Allahu Tealâ’nın haram kıldıklarını helal, helal kıldıklarını da haram tanımaları hususunda kendilerine itaat edilmesini emretmişlerdi, onlarda bu emre itaat ettiler. İşte onların din adamlarını rab edinmeleri bu şekilde olmuştur.”

Bagavi, bu ayetin tefsirinde ehli kitabın, haham ve rahiplerine secde ve ruku şeklinde bir ibadetlerinin olmadığını söyleyenlere şöyle cevap vermektedir:
“Onlar Allah’a karşı gelerek din adamlarının helal gördüklerini helal, haram gördüklerini haram kabul ederek onlara itaat ettiler. İşte böylece rab edindiler.”

Kurtubi şöyle demektedir:
“Bu buyruk ile ilgili Mean’il Kur’an’a dair eser yazanlar derler ki: Onlar alimlerini ve rahiplerini her hususta itaat ettiklerinden dolayı onları rabler konumuna çıkardılar.”

Aynı konuya dair İmam Kurtubi, Ali İmran Suresi’nin 64. ayetinin tefsirinde şöyle demektedir:

“Allah’tan başka birbirimizi rabler edinmemek üzere...”

“Bu ayet; ‘Allah (c.c)’ın haram kıldığını helal, helal kıldığını haram yapma konusunda birbirimize tabi olmayalım’ demektir. Bu ayetin manası, ‘Onlar, hahamlarını, rahiblerini ve Meryem oğlu Mesih’i Allah’tan başka rabler edindiler…’ ayetinin manası gibidir. Bu ayet ise; ‘Allah (c.c)’ın haram kıldığını helal, helal kıldığını haram yapan kimselere tabi olanlar, o kimseleri Rab seviyesine çıkardılar’ manasındadır.”

Fahreddin Razi tefsirinde şöyle demektedir:

Müfessirlerden çoğu şöyle demişlerdir: “Bu ayette yer alan rablerden maksat, o yahudi ve hırıstiyanların alim ve ruhbanlarının, alemin ilahları olduklarına inanmaları manası olmayıp aksine o ahbar ve ruhbanlarına her türlü emir ve yasaklarında itaat etmeleridir.”

Yine aynı ayetle ilgili Seyyid Kutub şöyle demektedir:

“Çünkü onlar dini emirlerini alim ve rahiplerinden alıyorlar, onlardan aldıkları emirlere itaat ediyorlar ve tabii oluyorlar. İbadet ve itikat bir tarafa böyle bir fiil bile failini müşrik yapmaya kafidir. Allah’a ortak koşmak, sadece yasama hakkını Allah’tan başkasına vermekle de tahakkuk eder. Böyle bir fiil sahibini müşrik yapmaya kafidir.”

Allahu Tealâ şöyle buyurmaktadır:

Allah’ın indirdiği ile hükmetmeyenler... İşte onlar kafirlerin ta kendileridir.” (5 Maide/44)

Allahu Tealâ bu ayette ise; Allah’ın indirdiği hükümleri terkederek, beşer mahsulü hükümlerle hükmedenlerin kafir olduklarını bildirmektedir. Nitekim İmam Taberi’nin naklettiğine göre Alkame ve Mesruk İbn-i Mesud’a rüşvet hakkında sormuşlar, İbn-i Mes’ud bunun haram olduğunu söylemiştir. Bunun üzerinde hükümde rüşveti sorarlar, İbn-i Mes’ud bunun ise küfür olduğunu belirtir ve bu ayeti okur. Tabiin’in büyük alimlerinden Süddi ise “bilerek Allah’ın hükmünün dışında hüküm verenler kafir olur” demiştir. İmam Taberi ise ayete dair ihtilaf arzeden görüşleri zikrettikten sonra “Allahu Tealâ kendi kanunlarından hariç kanun yapanların kafir olduğunu haber veriyor” demiştir.

Allahu Tealâ şöyle buyurmaktadır: “Yoksa cahiliyye hükmünü mü arıyorlar? Kesinlikle bilen bir toplum için Allah’tan daha güzel hüküm veren kim olabilir?” (5 Maide/50)
Hafız İbn-i Kesir bu ayetin tefsirinde şöyle demektedir:

"Allahu Tealâ, her hayrı kapsayıcı, her şerri yasaklayıcı olan hükümlerinden yüz çevirip, bunun yerine cahiliyede olduğu gibi kişilerin görüşlerine, dalalet ve sapıklığı ihtiva eden değer yargılarına ya da çeşitli dinlerin karışımı ve beşeri görüşlerden meydana gelen Cengiz Han'ın vaaz ettiği Yes'ak gibi İslam dışı hükümlere yönelenin imanını kabul etmiyor. Yes'ak; Cengiz Han'ın Kur'an, Tevrat, İncil ve kendi görüşlerine dayanarak ortaya koymuş olduğu kanunları ihtiva eden bir kitaptır. Cengiz Han öldükten sonra yerine geçen çocukları, İslam'a girdikleri halde bu kitabı anayasa kitabı olarak görmeye devam ettiler. Allah'ın kitabı ve Resulullah'ın sünnetini bir kenara atarak bu kitaptaki hükümlerle Tatarlara hükmettiler. İşte böyle davranan kimseler kafirdir. Bunlarla büyük küçük her meselede yalnız Allah'ın hükmüne dönünceye kadar savaşmak farzdır."

Görüleceği üzere İbn-i Kesir çok açık bir ifade ile Allah'ın şeriatini kısmen dahi olsa bir kenara atarak, yeni kanun ve yasalar icad edenlerin küfrüne ve bunlarla büyük küçük her meselede Allah'ın indirdiği esaslara dönünceye kadar savaşılmasının farziyetine işaret etmiştir. Gerek ilk dönem alimleri, gerekse müteahhir ulema arasında bu hususta en ufak bir ihtilaf olmamıştır. Yasama, kanun koyma yetkisi ancak Allah’ındır ve bu yetkiye yeltenenler apaçık kafirdirler. Elbette bu noktadaki ittifak Kur’an’ı Kerim’in konuya dair kesin naslarından kaynaklanmaktadır. Allahu Tealâ hakimiyet mefhumunu, kitabında en ince detayına kadar izah etmiş ve bu noktada kapalı hiçbir şey bırakmamıştır.

İbn-i Kesir'in bu fetvası üzerine Said Havva şöyle demektedir:

"Allame İbn-i Kesir'in söylediği bu fetvaya karşı çıkan hiçbir alim tasavvur etmem. Biz aslen şunu açıkça söyleriz. Bir parti İslam nizamını terk ederse ya da kendi tüzüğüne küfür maddelerini katarsa veya hangi hükümet La İlahe İllallah kelimesine ters kanun ve dustur vaaz ederse, biz onlara kafir deriz. Aynı şekilde kim de böyle bir hükümete yardım edip, onları kollarsa biz ona da kafir deriz."

Şeyh Ahmed Şakir, Umdetu't Tefsir isimli eserinde, İbn-i Kesir'in yukarıda geçen sözünü yorumlayarak şöyle demektedir:

"Bununla beraber, müslümanların kendi ülkelerinde dinsiz, putperest Avrupa kanunlarından alınma bir kanunla hüküm vermeleri nasıl caiz olur? Hatta o öyle bir kanun ki içine istedikleri gibi bozup değiştirdikleri keyfi arzular, batıl görüşler dahil olmuştur. Bunu ortaya koyan, koyduğu kanunun İslâm şeriatına uyup uymadığına hiç aldırış etmez. Bu beşeri sistemlerin konumu güneş gibi açıktır. Küfrü nettir. Bunda kesinlikle hiçbir şüphe yoktur. İslama mensup olan -kim olursa olsun- bir kimsenin bunlarla amel etmede, yahut bunlara uymada, yahut bunları kabul etmede hiç bir mazereti olamaz."

Şeyh Muhammed Hamid El'Fakî, Fethu'l Mecid'e yapmış olduğu haşiyede, İbn-i Kesir'in, Tatarlar’ın Yes'ak isimli kanunnameleri hakkındaki yukarıdaki sözü üzerine şöyle demektedir:

"İbn-i Kesir'in dediği gibi ya da bundan daha şerlisi, her hangi bir kimsenin kanlar, mallar ve ırzlar hakkında hükmüne başvurulacak kanunları yabancılardan alması ve bunu kendisi için apaçık olan Allah'ın Kitabı, Resulullah'ın sünnetinin önüne geçirmesidir. Kesinlikle hiçbir şüphe yoktur ki, bu kimse kafir ve mürtetdir. Eğer bu amelinde ısrar ederse ve Allahu Tealâ'nın indirdiği esaslarla hükmetmezse, kendisi ile isimlendirildiği hiçbir isim ona fayda vermez. Yine aynı şekilde zahiri olarak kendisinden sadır olan namaz, oruç, hac gibi amellerden hiç birisi de kendisine fayda vermez.”

İbni Teymiyye şöyle söylemektedir: "Bir kimse, haram olduğu icma ile sabit olan bir şeyi helal yaparsa veya helal olduğunda icma olan bir şeyi haram yaparsa veya icmayla sabit olan Allah (c.c)'ın şeriatini değiştirirse bu kişi alimlerin ittifakıyla kafirdir."

İbni Teymiyye bir başka yerde şöyle söylemektedir: "Allahu Tealâ’nın, rasulleri vasıtasıyla gönderdiği emir ve yasakları iptal eden kişi, müslümanların, yahudilerin ve hristiyanların ittifakıyla kafirdir."

Allame Takiyuddin Ebi Bekr bin Muhammed el Huseyni el Husni “Kifayetu’l Ehyar” kitabında şöyle der: “Kim Kur’an’ı pisliğe atarsa ‘ben müslümanım’ dese dahi kafir olduğu gibi, aynı bu şekilde haram olan bir şeyi ameliyle helalleştiren kişi de kafir olur. Kişinin haramla içli dışlı olması, o haramın helal ve meşru olmasına sebep olur. Bu durumda şeriatın yok olmasına neden olur ki, böyle bir kimse Kur’an’ı pisliğe atan bir kimseden daha kafirdir. Zira dini söndüren hali büyük bir delildir ki niyeti çok kötüdür, her ne kadar niyetim iyidir dese de fayda vermez, bu açık bir konudur şüphe yoktur.”


Konuya dair diğer ayetlerde Allahu Tealâ şöyle buyurmaktadır: “Şunları görmüyor musun? Kendilerinin sana indirilene ve senden önce indirilene inandıklarını ileri sürüyorlar da tağuta inanmamaları kendilerine emrolunduğu halde, tağut önünde muhakemeleşmek istiyorlar. Şeytan da onları bir daha dönemeyecekleri kadar iyice sapıklığa düşürmek istiyor.” (4 Nisa/60)

“Hayır! Rabbine andolsun ki iş bildikleri gibi değil, onlar aralarında çıkan çekişmeli işlerde seni hakem yapıp sonra da senin verdiğin hükme karşı içlerinde hiçbir sıkıntı duymaksızın, tam bir teslimiyetle boyun eğmedikçe iman etmiş olamazlar.” (4 Nisa/65)

Bu iki ayet açık bir şekilde kulların Müslüman olabilmesi için bütün meselelerinde Allah’ın ve Rasulü’nün hükmüne dönmelerinin gerekliliğini belirtmekte bununla beraber ihtilaflı hususlar da Allah ve Rasulü’nün hükmünü terkederek tağutların hükmü ile muhakeme olmak isteyenlerin imanlarını nefyetmektedir. Bu ayetlere ilişkin Şeyh Muhammed b. İbrahim şöyle demektedir: “Muhakkak ki Allahu Tealâ, Resulullah’ın getirmiş olduğu hükümlerin dışında başka bir hükme gitmek isteyen münafıkların imanını yok saymıştır. Ayette geçen "Yez’umune" kelimesi onların iman iddialarını bir yalanlamadır. Çünkü iman iddiası ile birlikte Resulullah (s.a.v)’in getirdiği hükümlerin dışında başka bir otoritenin hakemliğine gitmek, bir kulun kalbinde asla bir araya gelmez. Bilakis bu iki durum birbirinin tam tersidir. Allahu Tealâ, nefiy edatlarının tekrarıyla ve yemin ederek, aralarında çıkan tartışmalı durumlarda Resulullah'ı hakem tayin etmedikleri sürece kişilerin iman sahibi olamayacaklarını üstüne basa basa vurgulamıştır. Yine Allahu Tealâ, sadece Resulullah (s.a.v)'i hakem tayin etmeyi yeterli görmemiş, buna ilaveten kişilerin nefislerinde en ufak bir darlık ve sıkıntı olmaması gerektiğini de eklemiştir.”

Şevkani, Nisa Suresi’nin 60. ayetine dair şunları söylemektedir: “Burada Allah Rasulü’ne indirilen kitaba yani, Kur’an’ı Kerim’e ve daha önce indirilen kitaplara iman ettiğini iddia eden o kimselerin haline karşı bir şaşırma ve hayret vardır. Onlar bu iddialarını temelden bozan ve iptal eden bir şeyle gelmektedirler ki, o da tağutun hükmünü istemeleridir. Halbuki Resulullah’a indirilende ve daha önce indirilenlerde onu inkar etmekle emrolunmuşlardı.”

İbn-i Kesir ise şöyle demektedir: “Allahu Tealâ, bu ayette, Resulullah’a ve daha önce gelen peygamberlere inzal olunanlara iman ettiğini iddia etmekle birlikte, ihtilafların çözümünde Allah’ın kitabıyla, Resulullah’ın sünnetinden başka şeyleri hakem kılmak isteyenleri kötülemekte ve onların bu davranışlarını hoş karşılamamaktadır.”

Yine İbn-i Kesir, Tarihinde ise şöyle demektedir: “Her kim mensuh (hükmü kaldırılmış) şeriatlere muhakeme olur, nebilerin sonuncusu Muhammed (s.a.s)’e inen şeriate muhakeme olmazsa, muhakkak kafir olur. Durum böyleyken acaba İslam şeriatini terkederek Yes’ak’a muhakeme olan, Yesak’ın kanunlarını İslam kanunlarından daha önde tutan kişinin durumu nasıl olur acaba? Bilinsin ki, böyle yapan kimse müslümanların icmasıyla kafirdir.”

İbn-i Kesir’in bu yorumu üzerine Abdullah Azzam şöyle demektedir: “Alimler bu konu üzerinde açık hüküm vermişlerdir. Hatta bazı alimler -Yes’ak kitabını eline alıp bu kitap ile hüküm verenler ve bu kitaba muhakeme olanlar muhakkak ki kafir olurlar- demişlerdir. Müslümanların Yes’ak mahkemesine gidenlerin küfrü hakkında şüpheleri yoktur.”

İbn-i Kayyım bu konuda şöyle demektedir: “İslam dininin önceki bütün dinleri neshettiği, Kur’an ve alimlerin icmasıyla sabittir. Buna göre her kim Kur’an’a bağlanmayıp Tevrat ve İncil’e bağlanırsa, kafir olur. Zira Allah (c.c), sadece İslam şeriatine uyulmasını farz kılmıştır. Bu nedenle sadece İslam şeriatinin haram kıldığı haram, farz kıldığı farzdır.”

Allahu Tealâ şöyle buyurmaktadır: “Bununla beraber Allah ve Resulü bir işe hükmettiği zaman, gerek mümin bir erkek ve gerekse mümin bir kadın için, o işlerinde başka bir tercih hakkı yoktur. Her kim de Allah ve Resulüne âsi olursa açık bir sapıklık etmiş olur.” (33 Ahzab/36)

Ayet açık bir şekilde hükmetme hakkının Allahu Tealâ’ya ait olduğunu ve “ben müslümanım” diyen bir kimsenin Allah ve rasulünün hükmünden başka bir hükme gitmesinin, başka kanunlara boyun eğip itaat etmesinin kesinlikle söz konusu olamayacağını böyle bir eylemde bulunanların ise her türlü dini görevlerini yerine getirseler dahi müslümanlardan olamayacaklarını haber vermektedir. Nitekim aynı noktada diğer bir ayette ise Allahu Tealâ şöyle buyurmaktadır:

“Bir de ‘Allah'a ve Resulüne inandık ve itaat ettik’ diyorlar da, sonra bunun arkasından yan çiziyorlar; bunlar mümin değillerdir. Aralarında hükmetmesi için Allah'a ve Resulüne çağrıldıkları zaman, bakarsın ki, içlerinden birkısmı yüz çevirip dönerler.” (24 Nur/47-48



Konuya Dair Muasır Alimlerin Fetvaları

Muhammed Emin Şankıti: “Kur’an’ı Kerim’in naslarından açıkça anlaşılmaktadır ki, şeytanın dostları vasıtası ile koydurduğu, İslam şeriatına muhalif beşeri kanunlara tabi olanların kafir ve müşrik olduklarından ancak onlar gibi Allah’ın basiretlerini kör ettiği, vahyin nurundan kör olan kafir ve müşrik kimseler şüphe ederler.”

“Rasulllah’ın getirdiği din ve şeriattan başkasına tabii olan kişi, kendisini İslam milletinden çıkaran apaçık bir küfür işlemiştir. İşte bu hüküm Kur’an’ın doğru yola ileten hükümlerindendir.”

Abdullah Azzam: “Allah’ın indirdikleri ile hükmetmeyen, Allah’ın şeriatına ve Resulullah’ın sünnetine taban tabana zıt kanun koyan, o kanunu uygun gören, destekleyip imzalayan kimseler kesinlikle kafir olurlar ve İslam milletinden çıkarlar. Allah’ın indirdikleri dışında kanun yapmak insanı kesinlikle dinden çıkarır. İslam’a zıt sadece tek bir kanunu dahi desteklemek, doğrulamak, imzalamak, parlamentonun hakkı değildir. Kim ki İslam’a zıt sadece tek bir kanunu dahi uygun görürse –erkek ve kadın eşittir gibi- İslam milletinden çıkar”

Ahmed Şakir: “Bu beşeri sistemlerin konumu güneş gibi açıktır. Küfrü nettir. Bunda kesinlikle hiçbir şüphe yoktur.”

Mahmud Şakir: “Allah’ın şeriatına muhalif kanun koyanların küfründe zerre kadar şüphe yoktur.”

Muhammed b. İbrahim: “Lanetli bir kanunun, apaçık Arapça bir dille, insanları uyarması için, Cebrail (a.s) tarafından Muhammed (s.a.v)’in kalbine indirilen (vahyin) yerine konulması, apaçık bir küfürdür... İman iddiası ile birlikte Resulullah (s.a.v)’in getirdiği hükümlerin dışında başka bir otoritenin hakemliğine gitmek, bir kulun kalbinde asla bir araya gelmez. Bilakis bu iki durum birbirinin tam tersidir.”

Mustafa Sabri Efendi: “Şayet devlet İslam çizgisinden çıkarak ‘dinin emirlerine itaat etmek hükümetin işi değildir. Bu ancak ümmetin işidir’ denilirse bu durum dini devletten ayırmaktır. Böyle bir durumda devlet İslam’dan irtidat etmiştir. Şayet ümmet böyle bir hükümetten razı olursa veya hükümet parlamentodan oluşacaksa ve toplumun vekaletini alarak kanun yapacaksa yani ümmet hükümetten razı olma durumunda ise ümmet de mürted olur. Bu durumda hem o hükümetin hem de o ümmetin üzerine şu ayet tatbik edilir.

“Allah’ın indirdiği ile hükmetmeyenler... İşte onlar kafirlerin ta kendileridir.”

Laiklik ilkesini kabul eden bir siyasi rejim İslam hükümlerine başkaldırmış demektir. Dolayısı ile öncelikle bu hükümet irtidad etmiş, sonra da bu idareye itaat edenler tek tek mürtedleşmişlerdir. Siyasi idarede görev alanlar tek tek mürted hükmünü aldıkları (İslam dininden çıktıkları) gibi bu hükümete itaat eden kitlelerde irtidada düşmüş olurlar. Bu kestirmeden toplu küfre giriş kadar daha korkunç bir olay tasavvur edilemez. Birimiz fert olarak İslam’ın her hangi bir hükmünü kabul etmediğimiz, dinin sultasını reddettiğimiz, helal ve haramdan, emir ve nehiyden birini inkar ettiğimiz takdirde küfre girmiş oluruz. Peki toptan Allah’ın sultasını, emir ve nehiylerini, helal ve harama ilişkin ölçülerini reddeden ve dolayısı ile kafir olduğu şüphe götürmeyen bir idarenin üyeleri hakkındaki hükmünüz ne olacaktır? Cevap… Yalnızca mürted ve kafir olmak değil midir? ”

Abdulkadir Udeh: “Çağımızda İslam şeriatını değil de, onun yerine insanların koymuş oldukları kanunları uygulamak, bugün küfrün en bariz örneklerindendir”

Ebu’l Ala El’Mevdudi: “Tevbe Suresi’nin 31. ayetinde geçen “rabler” ile kastedilenler toplum tarafından mutlak olarak itaat edilip kanunlarına ittiba edilenlerdir.”

Seyyid Kutub: “Bir kimsenin Allah’ın şeriatını hükümsüz hale getirmesi, başka bir kaynağın hükümlerini tatbikata koyması, yahut Allah’tan başka herhangi bir kimseye hakimiyet hakkı tanıyarak onun bu konuda söz sahibi olduğunu kabul etmesi... Evet sadece bu kadarı dahi bir kimsenin kafir olması için yeterli bir fiildir. Bir kere daha tekrarlamış olalım. Hakimiyet yetkisini kendi üzerinde gören bir kimse bu hareketinden dolayı Allah'ın dininden çıkmış olur. Aynı şekilde hakimiyet vasfına sahip olduğunu iddia eden kimsenin bu iddiasını kabul edenler de küfre girmişlerdir."

“Herhangi bir yerde ve herhangi bir zamanda bir takım idareciler ve din adamları, Allah’ın izin vermediği alanlarda kendi uydurdukları semboller adına yasalar, kanunlar, değer yargıları ve hareket biçimleri vaaz ediyorlarsa… İşte bunların hepsi içeriği ve görevi itibarı ile birer putturlar.”

Muhammed Kutub: “İçki içmiş ve ağzından koku gelen bir kişiyi kadıya getirseler ve kadı da kişinin ailesinden rüşvet aldığından dolayı üzerine şeriatin bilinen hükmünü uygulamazsa fasık olur. Ancak fıskından dolayı kafir olmaz. Fakat içki içmek suç değildir ya da suçtur fakat had cezası uygulanmaz başka bir ceza uygulanır derse o zaman kafir olur. İslam milletinden çıkar. Zira Allah’ın kanunundan hariç kanun yapmıştır. Bu konuda tüm fukaha ittifak etmiştir. Acaba davetçiler Allah’ın hükümleri dışında kanun yapmanın imandan çıkardığını ve bu kanunlardan razı olmanın küfür olduğunu öğrenmediler mi?”

“Böyle parlamentolara girmek bazı kaymalara sebep olur. Davaya karşı büyük tehlike ifade eder. Öncelikle böyle parlamentolara girmek akideyi bozar. Bir müslümanın dini ona “Allah’ın şeriatı dışındaki tüm kanun ve yasaları reddet. Beşeri sistemlerin hepsi cahili sistemlerdir. Bu beşeri sistemleri kabul etme ve bunlara rıza gösterme” der. Buna rağmen bir müslüman, Allah’ın şeriatını reddeden kendi istekleri doğrultusunda kanun vaaz eden parlamentoda nasıl olurda onlarla oturur? Nasıl onlarla birlikte hükümet kurar? Bir müslüman nasıl onların ilkelerini kabul ettiğine dair söz verir ve yemin eder? Halbuki Allahu Tealâ kitabında şöyle buyurmaktadır:

“O (Allah), Kitap'ta size şöyle indirmiştir ki: Allah'ın âyetlerinin inkâr edildiğini yahut onlarla alay edildiğini işittiğiniz zaman, onlar bundan başka bir söze dalıncaya (konuya geçinceye) kadar kâfirlerle beraber oturmayın; yoksa siz de onlar gibi olursunuz. Elbette Allah, münafıkları ve kâfirleri cehennemde bir araya getirecektir.” (4 Nisa/140)

Bunların konuşması daima Allah’ın şeriatına muhaliftir. Zaten ondan başka konuşmaları ve çalışmaları yoktur. Ta ki kişi başka bir konuşmayı beklesin. Buna rağmen nasıl onlarla oturulur. Bazıları şöyle kendini kurtarmaya çalışırlar. “Biz oraya gideriz. İslam’ın sesini yüceltmek için, onları Allah’ın şeriatına göre hüküm vermeye çağırırız.” Kesinlikle bilinmelidir ki; bu gibi şeyler İslam akidesine apaçık terstir.”

Said Havva: “Şehadet kelimesini bozan hallederden bir tanesi de Allah’tan başkasına teşri, hakimiyet, emretme ve nehteyme yetkisi vermektir. Çünkü Allahu Tealâ Kur’an’da ‘Hakimiyet ancak Allah’ındır’ buyurmaktadır. Bu hususa öncelikle demokrasi girmektedir. Zira demokrasi parlamentolarda çoğunluğun heva ve hevesine dayalı bir şekilde kanun koymaktır ki, bu da direk olarak teşridir. Ve şirkin ta kendisidir.”

Abdulaziz b. Baz: “Kim insanların kanun ve yasaları Allah’ın kanun ve yasalarından daha üstün veya denktir derse o kafir olur. Kim Allah’ın hükümlerini terk edip yerine insanların kanun ve yasalarını tatbik ederse buna rağmen “Allah’ın hükümleri daha üstündür” dese bile küfürden kurtulamaz, kafir olur.”

_________________
"CAHİLİYYE DEVRİNİN HÜKMÜNÜMÜ İSTİYORLAR YAKİNEN BİLEN BİR MİLLET İÇİN ALLAHTAN DAHA İYİ HÜKÜM VEREN KİM VARDIR"
Başa dön
Kullanıcı profilini gör Özel mesaj gönder MSN Messenger
Mesajları göster:   
Yeni Başlık Gönder   Cevap Gönder    Kur'ani Mücahede Forum Ana Sayfası -> Alıntılar Tüm saatler GMT +1 Saat
1. sayfa (Toplam 1 sayfa)

 
Forum Seçin:  
Bu forumda yeni konular açamazsınız
Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı değiştiremezsiniz
Bu forumdaki mesajlarınızı silemezsiniz
Bu forumdaki anketlerde oy kullanamazsınız


Powered by phpBB © 2001-2003 phpBB Group
phpBB port v2.0.7 based on Tom Nitzschner's phpbb2.0.6 upgraded to phpBB 2.0.7 standalone was developed and tested by:
ChatServ, mikem,
and Paul Laudanski (aka Zhen-Xjell).

Version 2.0.7 by Nuke Cops © 2004 http://www.nukecops.com




Bu site, Mücahede Yayınları´nın bir yayın organıdır
Sayfa Üretimi: 0.09 Saniye