Benim sadık sırdaşım


Sadık bir sırdaşım var, elimdeki kalemim,
Onu ele aldım mı sıralanır dertlerim,
İfşa eder diyerek ne gam ne dert çekerim,
İçimde birikeni ona bir bir söylerim.
 
Basit kişiler gibi seni sırtından vurmaz,
Ona söylenenlere hiçbir ilave yapmaz,
Başkasını görünce seni bir pula satmaz
Senden ayrılsa bile arkandan atıp tutmaz.
 
Nankörlük nedir bilmez, senden bıkıp usanmaz,
Ona söylenenlere fazladan bir şey katmaz

Dilim dilim doğrarsın o sana karşı koymaz,
Damla damla harcarsın bir an yüzüne durmaz.

 

Ben de onu severim, yanımda hep taşırım,

Aramız hiç bozulmaz, küssem de barışırım,

Biraz hüzünlü olsam ben ona yapışırım,

Onsuz bir hayata ben elbet zor alışırım.

 

Usanma ve sıkıntı duymadan seni dinler,
Sen ona dert yandıkça adeta sana güler,
Bıraktığın bir yerde aylarca seni bekler.
Ne sana surat asar, ne de sırtını döner.

Peki ya şu insanlar, hepsi ayrı bir âlem,
Kimi silgi gibidir kimi yazan bir kalem,
Kimisi yakın dosttur, kimisi de el âlem,
İnsanları çok farklı yaratmış Rabb’ul âlem.
 
Kalem gibi olanlar, her sırrını saklarlar,
En küçük sıkıntını hemen çabuk anlarlar,
Sen onlara demeden zihinlere yazarlar,
En zorlu günlerinde senin arar sorarlar.
 
Silgi gibi olanlar, çabuk satar insanı,
Kalleşlik karakteri, simsiyahtır vicdanı,
Dürüstlük nedir bilmez, din edinir yalanı,
Yapışkan sülük gibi hiç bırakmaz yakanı.
 
Had bilmez bir densizi, bazen adam sanırsın,
İnsan yerine koyup ona sevgi duyarsın,
Biraz değer verdin mi ne mal ise anlarsın,
Gerçek yüzünü görür, sonra baka kalırsın.
 
Kimi düşmanlar var ki mertçe yüzünde durur,
Kimi kalleş dost vardır, seni arkandan vurur,
Öyle dostlar da var ki, seni her zaman korur,
Bir sözün ona yeter yoluna kurban olur.
 
Öyle kimseler var ki, seni ancak kullanır,
İşi düştükçe gelir, ikiyüzlü davranır,
İnsanlık nedir bilmez, seni de ahmak sanır,
Asıl ahmak kendisi, zekiyim der aldanır.
 
İşi bitti mi gider, bir daha geri bakmaz,
En zorlu günlerinde bir defa olsun sormaz,
Sürekli yemin eder ancak sözünde durmaz,
Böyle basit kimseden insan da dost da olmaz.

 

Kadir kıymet bilmezin semtine hiç uğrama,

El ayağı var diye onu da insan sanma,

Yalancı edasına, güzel sözüne kanma,

Yolda görürsen bile sakın yanında durma.

 

Yüce Allah sevmiyor, zulmeden insanları,

Yalanı din edinen müfteri olanları,

Başkasına yapılan haksız saldırıları,

Hiçbir aslı olmayan uydurma yalanları!

 

Ramazan Yılmaz: 2017.01.29

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir